محمد صالح الحسينى الترمذى ( كشفي )

193

مناقب مرتضوى ( فارسي )

گفت : امشب او را تا صبح نگاه مىداريم كه بنو هاشم را معلوم شود كه ما او را به هيئت اجتماعى كشته‌ايم . آن حضرت بر حال ارباب ضلال اطلاع يافته ، امير المؤمنين را فرمود : يا اخى ، مرا اذن هجرت به مدينه دادند و فردا تجهيز سفر مىنمايم و ودايعى كه مردم را نزد من است به تو مىسپارم كه به صاحبانش رسانده خود را زود به مدينه برسانى و امشب مشركان قصد قتل من دارند ؛ چادر سبز پوشيده در خوابگاه من تكيه كن ، انشاء اللّه هيچ مكروهى به تو نخواهد رسيد . امير به فراغ بال تكيه كرده ، نفس خود را فداى ذات مقدّس آن سرور گردانيد و به ثبوت رسيده در آن شب كه امير المؤمنين بر فراش خاص سيد المرسلين تكيه نمود ، حقّ سبحانه جبرئيل و ميكائيل را وحى فرمود كه : من در ميان شما عقد مؤاخات بسته ، عمر يكى درازتر از عمر ديگر ساختم . كدام يكى از شما حيات برادر خود بر حيات خويش مىگزيند ؟ هريك از آن دو فرشتهء مقرّب گفت : من حيات خود را دوست مىدارم و زندگانى ديگرى را بر زندگانى خود اختيار نمىكنم . وحى آمد كه : چرا مثل على نمىشويد كه چون ميان او و محمّد عقد مؤاخات بسته‌ام ، او جان خود را وقايهء نفس كريمانهء محمّد ساخته ، حيات محمّد را بر حيات خود اختيار نموده ، بايد كه از اين طارم خضرا به خطّهء غبرا برويد و على را از شرّ اعدا نگاه داريد . ايشان هر دو به فرمان سلطان بىچون ، از سقف نيلگون در پرواز آمده به عرصهء ربع مسكون نزول فرموده ، جبرئيل بر سر بالين و ميكائيل جانب پاى امير المؤمنين ايستاده ، جبرئيل مىگفت : بخ بخ لك يا على ، يعنى كيست مثل تو اى على كه مباهات كرد حقّ تعالى به تو بر ملائكهء ملاء اعلى ؟ بيت : هر آنكه بهر خدا راه نفس بربندد * ملك ز عرش به فرمان او كمر بندد بعد از آن در شأن امير المؤمنين آيهء كريمهء : « وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ » 3862224 خ 0 74 خ نازل شد . امير المؤمنين نيز در اين باب اين چند بيت فرمود : عربيه : وقيت نفسى خير من وطى الحصى * و من طافه 4862224 خ 0 75 خ بالبيت العتيق و بالحجر رسول اللّه خاف ان يمكرو به * فنجى ذو الطول الاله 5862224 خ 0 76 خ من المكر و بات رسول اللّه فى الغار آمنا * موتى فى حفظ اللّه و فى ستر 6862224 خ 0 77 خ و بت ارعيهم ما يثبتونى 7862224 خ 0 78 خ * فقد وطيت نفسى على القتل و الاسر معنى بيت اول ) يعنى وقايه كردم نفس خود بهترين كسى را كه سنگ بسته است ( يعنى بر شكم خود ) و بهترين كسى كه طواف كرده خانه كعبه و حجر الاسود را .